Vliegbasis Soesterberg

11 km

We hebben lang geleden een keer gefietst om en over de vliegbasis Soesterberg. Dat maakte indruk. Het is een prachtige omgeving, bos, zandvlaktes, wat mooie vilawijken met daar prominent tussen gelegen de in onbruik geraakte start- en landingsbaan van de voormalige legerbasis. Dat moest nu ook maar eens vanuit de benenwagen ervaren worden.

Na de auto geparkeerd te hebben (onthoud dit even) zijn we bij de ingang de vliegbasis opgegaan. Natuurlijk eerst de route opgezocht op de telefoon, de gloednieuwe rugzakken (Deuter, ik blauw, zij zwart) op hun plek gebracht. Naast onze auto werden twee fietsen afgeladen en zagen we met wat minachting twee veel jongere lieden de route opgaan. Wij vertrokken met een rechte tocht richting het startpunt en uiteraard te voet.

Een bijzondere ervaring hoor, de kilometers lange asfaltbaan met uitzicht op het museum, de oude hangars, mooie wilde planten en veel vogels.  Geweldig hoe op dat stukje land de natuur het langzaam overneemt. Boven ons hoofd de opsteigende en landende zweefv;iegtuigen van de naast de baan gelegen vliegclub. Aan het einde van de baan rechts tussen de hangars door de bossen in. 

Wel veel paardrij routes onderweg, maar die waren nog op stal. Helaas ook een stuk langs een industrieterrein met spoorrails waarbij we over een druk fietspad moesten lopen. Ook geleerd dat een ¨menroute" voor paarden is en niet een route exclusief voor stoere mannen.

Aan het (vermeende) einde van de route kregen we het wel even te kwaad. Inmiddels flink moe en aan een goede zitplek toe dachten we de auto spoedig in zicht te hebben. Dat viel flink tegen, bij de parkeerplaats troffen we ons fiatje niet aan en bleken ook geen idee te hebben waar diedan wel was achtergelaten. Diep ademhalen en even pauzeren bleek het verstandigst... 

Met veel discussie (zijn we goed in) en goed nadenken met de route en Google Maps voor ons, kwamen we tot een gemeenschappelijke conclusie. Nog een paar kilometer doorlopen...

Ik moet bekennen dat de laatste bocht met afstand de spannendste van de tocht was. Ik had reeds visioenen van de route teruglopen tot overnachten in het bos, Maar we kwamen gelukkig oog in oog te staan met ons bescheiden vervoermiddel. Nooit is een zucht zo van verlichting geweest. De auto naast ons stond er nog met daarbij de fietsers die gelijk met ons vertrokken. 

De zitting van de autostoel voelde als een troon en we hadden meteen goed geleerd dat die optie "waar staat mijn auto" in Google Maps een heel nuttig hulpmiddel kan zijn.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb